Kane Ikin

Sublunar

12k1072

REVIEW: DARK ENTRIES (BE)

VISIT Kane Ikin is de creatieve helft van Solo Andata, het project dat enige jaren geleden nog een plaatsje veroverd had in mijn eindejaarslijstje. De electro-akooestische klankschilderingen konden mij toen zozeer bekoren dat de quotering ongemeen hoog was. Solo doet Kane Ikin het zeker niet slecht, met z'n knustelwerkjes waarin een zeer minimale gitaar, tapes en eigenlijk alles wat hij met een beetje fantasie ook maar als instrument beschouwd. Bij dit soort klankschilderijen doen de instrumenten er eigenlijk helemaal niet meer toe. Alles smelt zodanig in elkaar over dat het één cohesieve sound wordt, die immer in beweging is. Toch is het niet de sound op zich die Ikin belangrijk vindt, maar de innerlijke kwaliteit van de sound. Ook de concepten waarrond het album werd opgebouwd lopen in elkaar over: de donkerte, de grens tussen licht en schaduw, de maan... Nachtelijke muziek dus... Voeg daarbij nog de bedenking dat toch wel een aantal nummers mythologische namen hebben zoals Europa, Rhea, Titan, Prometheus' Tale, Oberon en Hyperion; en je weet dat hier een gelaagdheid in vervat zit die enkel de artiest zelf uit kan leggen. Laat dat het luisterplezier niet bederven: deze plaats laat zich zonder arty farty uitleg ook goed beluisteren...
Kane Ikin
Sublunar